geschreven

Vier energieën die in mij leven. Vier vrouwen die elkaar afwisselen, soms overlappen, soms botsen, maar altijd terugkeren naar dezelfde kern. In de winter geef ik me volledig over aan de energie van de aarde. Niet half. Niet voorzichtig. Maar volledig. Alsof ik mezelf neerleg in haar armen en mag leren vertrouwen dat ze me kán dragen. Elk moment weer opnieuw. Dat vertrouwen is geen vanzelfsprekendheid. Het is iets wat ik helemaal mag voelen. Mijn wereld wordt kleiner in deze

We dragen allemaal een oceaan met ons mee. Niet buiten ons, maar binnenin. Verborgen onder ribben en huid, stil, diep en onuitputtelijk. Het hart is geen spier die enkel bloed pompt. Het is een zee, een leefwereld. Vol stromingen die soms wild zijn en soms nauwelijks bewegen. Vol plekken waar we al vaak zijn geweest, en plekken die we nog nooit hebben aangedurfd te voelen. In die oceaan leeft álles: onze vreugde, onze rouw, onze kracht, onze zachtheid, onze herinneringen, onz